آبی استقلالی

عواقب چت

 
نود درصد دخترهايي‌ كه‌ به‌ دوستي‌هاي‌ اينترنتي‌ روي‌ مي‌آورند در پي‌ حداقل‌ ارضاي‌ نياز خودهستند ....

پشت هم تايپ مي کند، با کسي در آن سوي يک ديوار مجازي دوستي اش را آغاز مي کند، سر صحبت باز مي شود و گرم مي افتند و هرچه بيشتر طول مي کشد زمان تند تر مي گذرد. به خودش که مي آيد سه نيمه شب شده.
اينبار از پشت يک وب کم نمايي از چهره اش را مي بيند. فاصله او با دوست مجازي اش دو شهر مختلف است.

تندتر و تندتر تايپ مي کند...

اين دوستي سر مي گيرد چون دو سوي اين ارتباط دختر و پسري هستند که شايد هم خيلي جوان نباشند اما پشت مانيتور کامپيوترشان در خانه يا کافي نت يا محل کارشان نشسته اند.

دو شماره ردو بدل مي شود و اينبار که پاي کامپيوتر هستند ويس چت را فعال مي کنند. گوشي که مثل مکالمه تلفني صداي دو سو را به يکديگر انتقال مي دهد، اين سوي جهان را به سوي ديگر، آسان و ارزان.

شايد سالها با يکديگر ملاقات رودرو نداشته باشند که کمتر پيش مي آيد و در اغلب مواقع فرداي روز چت قرارگذاشته مي شود.

چت روم ها پر هستند از نوجوانان دبيرستاني و راهنمايي و يا شايد دانشجوي تازه راه يافته به دانشگاه که کمتر از 15، 16 و يا 17 سال و بيشتر از بيست و چند سال ندارند. شور و حرارت نوجواني آتش هوس آشنايي را بيشتر کرده است. در آمارها هم که سراغي ميگيريم همان نوجوانان هستند که هرم سني تمايل به ايجاد روابط مجازي را در بيشترين رده به خود اختصاص مي دهند.

پدر و مادر نمي دانند و مدرسه و همه فضاهايي واقعي که راه را براي اين ارتباط تنگ کرده اينجا هيچ حق اعمال نظري ندارند.

فضاي مجازي هيچ محدوديتي ندارد.

گفتگو يا چت در فضاي سايبري و يا به زبان عاميانه اينترنت به دليل اينکه ريسک پذير است و از طرفي دو کاربر چشم در چشم هم نيستند تا از حالتهاي يکديگر تاثير بپذيرند لذت خاصي براي برخي دارد.

مکالمه هم زمان با دهها نفر با چند مشخصات جداگانه. هم مي توان دختر بود هم پسر. سنين مختلف و قيافه هاي متفاوت. به دليل عدم وجود منشور اخلاقي در اين اتاقها حس اعتماد متقابل درسطح پاييني است ، اگرچه دختر و پسران نوجوان زياد توجهي به آن نشان نمي دهند، اما ويژگي اصلي آنها اين است که يک ميل مخفيانه جنسي به سوي جنس معکوس در تمامي آنها موج مي زند.

90 درصد به دنبال ارضاي نياز خود

اتاقهاي گفتگوهاي پژوهشي نيز وجود دارد اما قشر کمي از دانشجويان هستند که براي تحقيقات وارد اتاقهاي گفتگو مي شوند، خصوصا در ايران. استفاده از چت روم صرفا يک فضاي سرگرمي و ريسک کردن قلمداد مي شود، اگرچه اين موضوع در ديگر کشورها نيز مشاهده مي شود.

بر اساس برآوردي بيش از 90 درصد دوستي هاي اينترنتي به ايجا رابطه منجر مي شود، رابطه جنسي.

شرايط ازدواج محيا نيست، بيکاري در قشر جوان بيش از هر زمان ديگري است و ايجاد روابط آزاد دو جنس در جامعه منوط به شرايط ديگري است.

بر اساس پژوهش گروه‌ حقوقي‌ پايگاه‌ اطلاع‌رساني‌ پليس دكتر مصطفي‌ اقليما رييس‌ انجمن‌ مددكاري‌ اجتماعي‌ ايران‌ با استناد به‌ پژوهشي‌ علمي‌ عنوان‌ مي‌كند: "طبق‌ آخرين‌ تحقيقات‌ انجام‌ شده‌ 90 درصد دخترهايي‌ كه‌ به‌ دوستي‌هاي‌ اينترنتي‌ روي‌ مي‌آورند در پي‌ حداقل‌ ارضاي‌ نياز خود هستند. يعني‌ نياز به‌ صحبت‌ كردن‌ با جنس‌ مخالف‌ آنها را وادار به‌ اين‌ مي‌كند كه‌ خود را گول‌ بزنند و به‌ خود بقبولانند كه‌ شايد اين‌ فرد راست‌ مي‌گويد. شايد اين‌ فرد با ديگري‌ فرق‌ داشته‌ باشد."

وي مي افزايد:" براساس‌ تحقيقات‌ دفتر مددكاري‌ ايران‌، 95 درصد پسران‌ و مرداني‌ كه‌ در پي‌ ارتباطات‌ اينترنتي‌ هستند به‌ رابطه‌هاي‌ فيزيكي‌ فكر مي‌كنند. برعكس‌ آنها، دختران‌ در پي‌ نياز احساسي‌ هستند. نياز به‌ سرگرمي‌ و كاستن‌ از فشارهاي‌ روحي‌ حتي‌ افراد متاهل‌ را هم‌ به‌ سوي‌ دوست‌ يابي‌هايي‌ اينترنتي‌ كشانده‌ و پس‌ از مدتي‌ همه‌ آنها كه‌ نيازمند احساس‌ اطمينان‌ و امنيتند به‌ صداي‌ فراسوي‌ خود جواب‌ مثبت‌ مي‌دهند. علي‌رغم‌ اينكه‌ مي‌دانند درصد بالايي‌ از صحبت‌ها و قرارها واهي‌ است‌. افراد بعد از مدتي‌ به‌ هم‌ عادت‌ مي‌كنند و اطمينان‌شان‌ به‌ هم‌ جلب‌ مي‌شوند."

اين‌ روانشناس‌ مي‌گويد:" نداشتن‌ امنيت‌ فكري‌ و روحي‌، ناامني‌ و عقده‌هاي‌ حقارت‌ شخصي‌ و اجتماعي‌، به‌ قول‌ و قرارهاي‌ اينترنتي‌ و سوءاستفاده‌هاي‌ ناشي‌ از اين‌ روابط‌ دامن‌ مي‌زنند. دراين‌ ميان‌ عدم‌ اجراي‌ درست‌ احكام‌ و قوانين‌ و ارايه‌ تفسيرهاي‌ شخصي‌ از قوانين‌ و حرمت‌ قايل‌ نشدن‌ براي‌ حريم‌ خصوصي‌ اشخاص‌ فاجعه‌يي‌ به‌ نام‌ گفت‌وگوهاي‌ اينترنتي‌ و سوءاستفاده‌هاي‌ ناشي‌ از آن‌ را تشديد مي‌كند."

دکتراقليما ادامه مي دهد:" محدوديت‌هاي‌ اجتماعي‌، برخوردهاي‌ نامناسب‌ جامعه‌ و اجرا نكردن‌ درست‌ قوانين‌ و محروميت‌هاي‌ نامناسب‌ تحميل‌ شده‌ به‌ افراد، مجموعه‌ دلايلي‌ هستند كه‌ به‌ فاجعه‌ و معضلات‌ اينترنت‌ و گفت‌وگوهاي‌ اينترنتي‌ دامن‌ زده‌اند.

- اگر کسي از توي ماشينش به تو فحش داد تا پياده نشده و قد و قامتش را نديده‌اي جوابش را نده.
- اگر دختري را ديدي که خيلي خوش‌اندام بود پيش از هر چيز مطمئن شو که قهرمان تکواندو نباشد.
- پيش از آنکه توي خيابان پس گردن دوستت بکوبي و فحش‌هاي رکيک به او بدهي مطمئن شو خودش است.
- وقتي مهمان داري اول مطمئن شو ما-هو-اره روي چه کانالي است بعد آن را روشن کن خنگول !!!

- دختر همسايه که مي‌گويد «تشريف ميارين تو» شايد پدرش با تو کار دارد گاگول!
- وقتي کله‌ات گرم است اطمينان حاصل کن بالش‌ات نفس نمي‌کشد؛ چون دختر عمه‌ات تازه زاييده.
- مستراحي که سنگش خيلي دور از در است و دراش هم قفل نمي‌شود خطرناک‌ترين جاي دنيا است.
- توي مستراحي و در که مي‌زنند نبايد بگويي «بفرماييد!»
- يک دا-ف شاسي بلند هميشه کاملن زن نيست.
- اينکه صداي دوستت شبيه پدرش باشد طبيعي است پس تا مطمئن نشندي نگو «چطوري پدرس..؟!»

- دستت را که بالاي آکواريوم مي‌بري و ماهي‌ها بالا مي‌آيند الزامن به اين معني نيست
 که تو را مي‌شناسند يا دوستت دارند؛ بسياري از ماهي‌ها گوشت‌خوارند اسکول!
- بعد از ساليان که با رفيق‌ات توي رستوران قرار گذاشته‌اي اگر دختري ديدي که از در تو آمد يکهو نگو «جووون،
عجب چيزي‌يه» چون شايد بيايد و سر ميز شما بنشيند و رفيق‌ات که کبود شده معرفي‌اش کند «نامزدم! »
- اگر دوست نابينايي داري توي خيابان که به او مي‌رسي پيش از هر چيز به او بگو که مادرت همراه تو است.
- همه‌ي ژل‌ها، ژل مو نيستند عزيزم!
- با هر تيغي که توي حمام بود صورتت را اصلاح نکن !
- وقتي با زنت لب ساحل قدم مي‌زني و زيرلب مي‌خواني «خوشگل زياد پيدا مي‌شه تو دنيا» باقي‌اش را هم بخوان گيج‌خان!!!
Big

اسير زندگي
خدايا كفر نمي‌گويم،
پريشانم،
چه مي‌خواهي‌ تو از جانم؟!
مرا بي ‌آنكه خود خواهم اسير زندگي ‌كردي.
خداوندا!
اگر روزي ‌ز عرش خود به زير آيي
لباس فقر پوشي
غرورت را براي ‌تكه ناني
‌به زير پاي‌ نامردان بياندازي‌
و شب آهسته و خسته
تهي‌ دست و زبان بسته
به سوي ‌خانه باز آيي
زمين و آسمان را كفر مي‌گويي
نمي‌گويي؟!

خداوندا!
اگر در روز گرما خيز تابستان
تنت بر سايه‌ي ‌ديوار بگشايي
لبت بر كاسه‌ي‌ مسي‌ قير اندود بگذاري
و قدري آن طرف‌تر
عمارت‌هاي ‌مرمرين بيني‌
و اعصابت براي‌ سكه‌اي‌ اين‌سو و آن‌سو در روان باشد
زمين و آسمان را كفر مي‌گويي
نمي‌گويي؟!

خداوندا!
اگر روزي‌ بشر گردي‌
ز حال بندگانت با خبر گردي‌
پشيمان مي‌شوي‌ از قصه خلقت از اين بودن، از اين بدعت.
خداوندا تو مسئولي.
خداوندا تو مي‌داني‌ كه انسان بودن و ماندن
در اين دنيا چه دشوار است،

چه رنجي ‌مي‌كشد آنكس كه انسان است و از احساس سرشار است

دکتر علي شريعتي

"زن از ديدگاه دكتر علي شريعتي"

زن عشق مي كارد و كينه درو مي كند ...

ديه اش نصف ديه توست و مجازات زنايش با تو برابر ...

مي تواند تنها يك همسر داشته باشد و تو مختار به داشتن چهار همسرهستي ...

براي ازدواجش  در هر سني اجازه ولي لازم است و تو هر زماني بخواهي به لطف قانونگذار مي تواني ازدواج كني ...

در محبسي به نام بكارت زنداني است و تو ...

او كتك مي خورد و تو محاكمه نمي شوي ...

او مي زايد و تو براي فرزندش نام انتخاب مي كني ...

او درد مي كشد و تو نگراني كه كودك دختر نباشد ...

او بي خوابي مي كشد و تو خواب حوريان بهشتي را مي بيني ...

او مادر مي شود و همه جا مي پرسند نام پدر ...

و هر روز او متولد ميشود؛  عاشق مي شود؛ مادر مي شود؛ پير مي شود و ميميرد ...

و قرن هاست كه او عشق مي كارد و كينه درو مي كند چرا كه در چين و شيارهاي صورت مردش به جاي گذشت زمان جواني بربادرفته اش را مي بيند و در قدم هاي لرزان مردش، گام هاي شتابزده جواني براي رفتن و درد هاي منقطع قلب مرد  سينه اي را به ياد مي آورد كه تهي از دل بوده و پيري مرد رفتن و فقط رفتن را در دل او زنده مي كند ...

و اينها همه كينه است كه كاشته مي شود در قلب مالامال از درد ....

و اين، رنج است.

مادر

 مردي مقابل گل فروشي ايستاده بود و مي خواست دسته گلي براي مادرش که در شهر ديگري بود سفارش دهد تا برايش پست شود.

وقتي از گل فروشـي خارج شد، دختري را ديد که روي جـدول خيابان نشستـه بود و هق هق گريـه مي کرد. مرد نزديک دختر رفت و از او پرسيد: دختر خوب، چرا گريه مي کني؟

دختر در حالي که گريه مي کرد، گفت: مي خواستم براي مادرم يک شاخه گل رز بخرم ولي فقط 75 سنت دارم در حالي که گل رز 2 دلار مي شود. مرد لبخندي زد و گفت: با من بيا، من براي تو يک شاخه گل رز قشنگ مي خرم.

وقتي از گل فروشي خارج مي شدند، مرد به دختر گفت: "مادرت کجاست؟ مي خواهي تو را برسانم؟ دختر دست مرد را گرفت و گفت: آنجا و به قبرستان آن طرف خيابان اشاره کرد..

مرد او را به قبرستان برد و دختر روي يک قبر تازه نشست و گل را آنجا گذاشت.
مرد دلش گرفت، طاقت نياورد، به گل فروشي برگشت، دسته گل را گرفت و 200 مايل رانندگي کرد تا خودش دسته گل را به مادرش بدهد.  

پدر

شب از نيمه گذشته بود. پرستار به مرد جواني که آن طرف تخت ايستاده بود و با نگراني به پيرمـرد بيمار چشم دوخته بود نگاهي انداخت.
پيرمرد قبل از اينکه از هوش برود، مدام پسر خود را صدا مي زد.
پرستار نزديک پيرمرد شد و آرام در گوش او گفت: پسرت اينجاست، او بالاخره آمد.

بيمار به زحمت چشم هايش را باز کرد و سايه پسرش را ديد که بيرون چادر اکسيژن ايستاده بود.

بيمار سکته قلبي کرده بود و دکترها ديگر اميدي به زنده ماندن او نداشتند.
پيرمرد به آرامي دستش را دراز کرد و انگشتان پسرش را گرفت. لبخندي زد و چشم هايش را بست.
پرستار از تخت کنار که دختري روي آن خوابيده بود، يک صندلي آورد تا مرد جوان روي آن بنشيند. بعد از اتاق بيرون رفت. در حالي که مرد جوان دست پيرمرد را گرفته بود و به آرامي نوازش مي داد.

نزديک هاي صبح حال پيرمرد وخيم شد. مرد جوان به سرعت دکمه اضطراري را فشار داد.
پرستار با عجله وارد اتاق شد و به معاينه بيمار پرداخت ولي او از دنيا رفته بود.
مرد جوان با ناراحتي رو به پرستار کرد و پرسيد: ببخشيد، اين پيرمرد چه کسي بود؟! پرستار با تعجب گفت: مگر او پدر شما نبود؟!

مرد جوان گفت: نه، ديشب که براي عيادت دخترم آمدم براي اولين بار بود که او را مي ديدم. بعد به تخت کناري که دخترش روي آن خوابيده بود، اشاره کرد.
پرستار با تعجب پرسيد: پس چرا همان ديشب نگفتي که پسرش نيستي؟
مرد پاسخ داد: فهميدم که پيرمرد مي خواهد قبل از مردن پسرش را ببيند، ولي او نيامده بود. آن لحظه که دستم را گرفت، فهميدم که او آن قدر بيمار است که نمي تواند من را از پسرش تشخيص دهد. من مي دانستم که او در آن لحظه چه قدر به من احتياج دارد...

هميشه به من مي گفت زندگي وحشتناک است ولي يادش رفته بود که

 به من مي گفت تو زندگي من هستي روزي از روزها از او پرسيدم به

 چه اندازه مرا دوست داري گفت به اندازه خورشيد در اسمان نگاهي به

 اسمان انداختم ديدم که هوا باراني بود و خورشيدي در اسمان معلوم

 نبود شبي از شبها از او پرسيدم به چه اندازه مرا دوست داري گفت به

 اندازه ستاره هاي اسمان نگاهي به اسمان انداختم ديدم که هوا ابري

 بود وستاره اي در اسمان نبود خواستم براي از دست دادنش قطره اي

 اشک بريزم ولي حيف تمام اشکهايم را براي بدست اوردنش از دست

 داده بودم .

اگه يكي رو ديدي وقتي داري رد ميشي بر مي گرده ونگات مي كنه

بدون

 براش مهمي اگه يكي رو ديدي كه وقتي داري ميرفتي بر مي گردو با

 عجله مياد به سمتت بدون براش عزيزي اگه يكي رو ديدي كه وقتي

 داري مي خندي بر مي گردو نگات مي كنه بدون واسش قشنگي اگه

 يكي رو ديدي كه وقتي داري گريه مي كني مياد با هات اشك مي ريزه

 بدون دوستت داره.

روزي تمام احساسات آدمي گرد هم جمع مي شن و غايم موشک بازي

 ميکنن ديوانگي چشمميذاره همه مي رن غايم ميشن تنبلي اون نزديکا

 غايم ميشه حسادت ميره اون ور غايم ميشه عشق مي ره پشت يه گل

 رز ديوانگي همه رو پيدا مي کنه به جز عشق حسادت عشق رو لو

 ميده و به ديوانگي ميگه که رفت پشت گل رز عشق نمياد بيرون

 ديوانگي هرچي صدا مي زنه عشق بيا بيرون ديوانگي هم يه خنجر ور

 ميداره همينطور رز رو با خنجرش مي زنه تا عشق پيدا بشه يک دفعه

 عشق ميگه آخ چشمو کور کردي ديوانگي اشک مي ريزه به دست و

 پاي عشق بهش مي گه من چشم تو رو کور کردم تو هر کاري بگي من

 انجام ميدم عشق فقط يک چيز از اون مي خواد بهش مي گه با من هم

 درد شو از اون وقت به بعد ديوانگي هم درد عشق کور شد و بس.

 

درشهرعشق قدم ميزدم گذرم افتادبه قبرستان عاشقان خيلي تعجب کردم

 تاچشم کارمي کردقبربودپيش خودم گفتم يعني اين قدرقلب شکست

 وجودداره؟يکدفعه متوجه قلبي شدم که تازه خاک شده بودجلورفتم

 برگهاي روي قبرراکنارزدم که براش دعاکنم واي چي ميديدم باورم

 نميشه اون قلبه همون کسيه که چندساله پيش دله منو شکسته بود.

وقتي که ديگر نبود من به بودنش نيازمند شدم وقتي که ديگر رفت به

 انتظار آمدنش نشستم وقتي ديگر نمي توانست مرا دوست بدارد من

 اورا دوست داشتم وقتي اوتمام شد من اغاز شدم و چه سخت است تنها

 متولد شدن مثل تنها زندگي کردن مثل تنها مردن.

زندگي چيست؟ زندگي مانند اتوبوس شلوغي است که جايي براي

 نشستن نيست و وقتي خلوت ميشود و مي خواهي بشيني راننده داد مي

 زند پياده شويد اخر خط است.

اگر مدير بودم يکي از شرايط ثبت نام را عشق مي گذاشتم اگر دبير

 رياضي بودم عشق را با عشق جمع مي کردم اگر معمار بودم قصري از

 عشق مي ساختم اگر سارق بودم فقط عشق مي دزديدم اگر بيمار بودم

 تنها شربتي که مي نوشيدم فقط شربت عشق بود اگر درجه دار بودم

 فقط به عشق سلام مي دادم اگر پليس بودم هرگز عشق را جريمه نمي

 کردم اگر خلبان بودم در اسمان عشق پرواز مي کردم اگر دبير ورزش

 بودم به بچه ها مي گفتم با عشق نرمش کنيد اگر خواننده بودم فقط از

 عشق مي خواندم اگر ناخدا بودم هميشه در ساحل عشق لنگر مي

 انداختم اگر نجار بودم عشق را قاب مي گرفتم.

روي تخته سنگي نوشته شده بود: اگر جواني عاشق شد چه کند؟ من

 هم زير آن نوشتم: بايد صبر کند. براي بار دوم که از آنجا گذر کردم

 زير نوشته ي من کسي نوشته بود: اگر صبر نداشته باشد چه کند؟ من

 هم با بي حوصلگي نوشتم: بميرد بهتر است. براي بار سوم که

از آنجا

 عبور مي کردم. انتظار داشتم زير نوشته من نوشته اي باشد. اما زير

 تخته سنگ جواني را مرده يافتم...

<sup>اگه روزي شاد بودي، بلند نخند كه غم بيدار نشه و اگه يه روز غمگين
 بودي، آرام گريه كن تا شادي نااميد نشه اگر ميدانستي که چقدر

 دوستت دارم هيچ گاه براي امدنت باران را بهانه نمي کردي رنگين

 کمان من.</sup>